بابا لنگ دراز http://daddylonglegs.mihanblog.com 2018-06-22T20:29:18+01:00 text/html 2015-11-24T05:04:53+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز بابا لنگ دراز به مرخصی می رود http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/43 <font size="3">مدتی بخاطر برنامه های پراکنده ، سفر و یه چیزای دیگه (!) نیستم و وبلاگ آپ نمی شه.</font><div><font size="3">هر چند روز نظرها رو چک می کنم.</font></div><div><div><font size="3">اگر کسی کاری داشت می تونه ایمیلی هم با من درارتباط باشه</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">آدرس ایمیل من</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3"><font color="#cc0000">bld</font>1357@yahoo.com &nbsp;</font></div></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">خداحافظ تا دیداری دوباره</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div style="text-align: center;"><img src="https://i.ytimg.com/vi/Fyr45QxPlGE/hqdefault.jpg"></div> text/html 2015-11-23T10:33:01+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز سلام، با بوی نفت! http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/42 <p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align:right;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">یکی از مراجع می گفت</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>:&nbsp;<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">ما یک گاری چی در محلمان بود، که نفت می برد و به او عمو نفتی می گفتند</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>.<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">یک روز مرا دید و گفت : «حاج آقا سلام، ببخشید خانه تان را گازکشی کرده اید؟»</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>&nbsp;<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">گفتم : «بله»</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%; font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>.&nbsp;<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">گفت: « فهمیدم چون سلام هایت تغییر کرده »</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt; line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>!&nbsp;<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">من تعجب کردم گفتم: « یعنی چه؟ »</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt; line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>&nbsp;<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">گفت: « قبل از اینکه خانه ات گازکشی شود، خوب مرا تحویل می گرفتی، حالم را می پرسیدی، همۀ اهل محل همین طور هستند</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt; line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>.&nbsp;<br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">هرکس خانه اش گازکشی می شود دیگر سلام علیک او تغییر می کند</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>. «<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align:right;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt; line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;"><br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">این آقا که از بزرگان است فرمود:</span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.5pt;line-height:150%; font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-language:AR-SA;mso-bidi-font-weight:bold">&nbsp;« من فهمیدم سی سال، سلامم بوی نفت می داد. عوض اینکه بوی خدا بدهد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-weight:bold"><span dir="LTR"></span>.«</span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%; font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><br> <br> </span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">سی سال او را با اخلاق اسلامی تحویل گرفتم- خیال می کردم اخلاقم اسلامی است- ولی حال که خانه را گازکشی کردم ناخودآگاه فکر کردم نیازی نیست به او سلام کنم</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>.&nbsp;</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align: left; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span lang="FA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">(</span><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">استاد سید عباس موسوی مطلق</span><span lang="FA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">)<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align: left; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt; line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align:right;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">&nbsp;</span></p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align:right;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">&nbsp;</span></p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align:right;direction:rtl; unicode-bidi:embed"> </p><p class="MsoNormal" align="left" dir="RTL" style="text-align:right;line-height:150%; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%; font-family: Tahoma, sans-serif;">یادمان باشد ، سلاممان بوی نیاز ندهد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:10.5pt;line-height:150%;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;"><span dir="LTR"></span>&nbsp;...</span><span lang="FA" style="font-size: 10.5pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></p><p></p> text/html 2015-11-16T10:17:45+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز ما اینطوری نبودیم، شدیم http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/41 <div style="text-align: center;"><img src="http://zagrosafzar.ir/wp-content/uploads/2015/01/Untitled-1.jpg"></div><font size="3"><div><font size="3"><br></font></div>ما؛</font><div><font size="3">نسل اول مردمی هستیم،</font></div><div><font size="3">که بیشتر از زبانمان</font></div><div><font size="3">با «انگشتهایمان» حرف زده ایم،</font></div><div><font size="3">و با «چشمانمان» حرف یکدیگر را شنیده ایم.</font></div><div><font size="3">و دل هایمان را بایگانی کرده ایم.</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3">نسل های قبلی ما</font></div><div><font size="3">با «چشمانشان» حرف می زدند،</font></div><div><font size="3">و با «چشمانشان» می شنیدند.</font></div><div><font size="3">و با دلهایشان می فهمیدند...</font></div><div><font size="3"><br></font></div><div><font size="3"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بابا لنگ دراز</font></div> text/html 2015-11-15T08:20:01+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز مکث کوتاه http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/39 <span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">چند سال بعد روزی که فکرش را هم نمی کنیم</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">توی خیابان با هم روبرو می شویم.</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">تو از روبرو می آیی. هنوز با همان پرستیژ مخصوص به خودت قدم بر می داری فقط کمی جا افتاده تر شده ای...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">قدم هایم آهسته تر می شود...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">به یک قدمی ام می رسی و با چشمان نافذت مرا کامل برانداز می کنی!</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">درد کهنه ای از اعماق قلبم تیر می کشد...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">و رعشه ای می اندازد بر استخوان فقراتم.</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">هنوز بوی عطر فرانسوی ات را کامل استنشاق نکرده ام که از کنارم رد شده ای...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">تمام خطوط چهره ات را در یک لحظه کوتاه در ذهنم ثبت می کنم...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">می ایستم و برمی گردم و می بینم تو هم ایستاده ای!</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">می دانم به چه فکر می کنی!</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">من اما به این فکر می کنم که چقدر دیر ایستاده ای!</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">چقدر دیر کرده ای!</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">چقدر دیر ایستاده ام!</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">چقدر به این ایستادن ها سال ها پیش نیاز داشتم</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">قدم های سستم را دوباره از سر می گیرم...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">تو اما هنوز ایستاده ای...</span><br style="box-sizing: border-box; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;"><span style="font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; font-size: 13px; line-height: 19.5px;">خداحافظی‌ها ممکن است بسیار ناراحت کننده باشند اما مطمئناً بازگشت‌ها بدترند.</span> text/html 2015-11-14T06:08:25+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز دهلیزی برای عموهای غمگین فیتیله ای http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/38 <font size="2">توی فیلم دهلیز، صحنه ای بود که پسر کوچولو، شیشه ی خونه همسایه رو با توپ شکسته بود و دررفته بود. حالا باباش داشت نصیحت می کرد که «پسرم این کار تو درست نبوده، آدم وقتی اشتباه می کنه باید عذرخواهی و طلب بخشش کنه.»</font><div><font size="2">بعدهم دست پسرش رو گرفته بود تا بهش یاد بده چطور باید عذرخواهی کرد و راه درست چیه.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">درب خونه رو که زد، آقاهه با عصبانیت اومد دم در و وقتی قضیه رو فهمید، هر چی از دهنش دراومد به پدر و پسر گفت و کلی توهین کرد و خلاصه پدره جلوی بچه ش سنگ روی یخ شد.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">یادمه وقتی این صحنه فیلم رو توی سینما دیدم، واقعا حالم گرفته شد. اینکه در فرهنگ ما، بخشیدن اشتباه چه قدر جایگاه داره و ما مردم چقدر آدم های تند و کینه ای هستیم در مواجهه با خطای دیگران.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">راستش، این روزها وقتی عذرخواهی « عموهای فیتیله ای » رو می بینم و گوش کر یک عده از مردم و مسئولین رو، بی اختیار یاد این صحنه از فیلم دهلیز می افتم.</font></div><div><font size="2">خدا کنه رسم بخشش و مهربانی از این مملکت ریشه کن نشه...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><img src="http://www.donya-e-eqtesad.com/upload/iblock/aab/aab3d1f18765ee759f5e195f88180596.jpg"></div> text/html 2015-11-10T11:54:44+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز آدم باشیم نه دستگاه فتوکپی! http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/37 <font size="2">از این مطالب «هر کس این دعا را امشب برای ده نفر بفرستد هر حاجتی داشته باشد خدا برآورده می کند» توی محیط مجازی دیدین؟!</font><div><font size="2"><br></font><div><font size="2">آدمی رو می شناسم که از قضا، آدم کتابخوان و تحصیلکرده ای هم هست، اما متأسفانه نه تنها کوچکترین اعتقادی به هیچ دین و خدایی نداره، بلکه با مسایل مذهبی به شدت مخالف و دشمنه و سر این مسایل چند بار باهم بحثمون شده.</font></div><div><font size="2">برام جالبه که این آدم، کاملا مغرضانه و عمدی، کلی از این مطالب رو در گروه تلگرامی که منم عضوش هستم منتشر می کنه... و چقدر ساده اند آدمهایی که این مطالب رو برای دیگران کپی می کنند...</font></div><div><font size="2"><b>برای هیچ دین و کشور و گروه و آدمی، دشمنی خطرناکتر از حماقت نیست.</b></font></div></div><div><font size="2"><b><br></b></font></div><div><font size="2"><b>+&nbsp;</b></font><a href="http://shayeaat.ir/" target="" title="شایعات"><b>یک سایت خوب&nbsp;</b></a><font size="2">برای جواب دادن به شایعات فضای مجازی.</font></div><div style="text-align: center;"><img src="http://www.ahestan.ir/wp-content/uploads/2012/05/seye_mahmoud_javadi.jpg"></div> text/html 2015-11-09T07:51:37+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز احساس دربسته! http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/36 <font size="2">یکی از دوستامو که بازیگر نمایشه، طی مراسمی دعوت کردن بالای سن که ازش تقدیرکنند. طبق معمول یک قاب تقدیرنامه و یک پاکت دربسته هم بهش اهدا کردند و به افتخارش دست زدند.</font><div><br></div><div><font size="2">مجری ازش پرسید :«الان دقیقا چه حسی دارید از اینکه اینجا هستید و ازتون تقدیر می شه؟»</font></div><div><font size="2">اونم خیلی راحت و صریح پشت تریبون جواب داد که : «احساس من در حال حاضر به این بستگی داره که توی این پاکتی که به من دادی، چقدر پول باشه!»</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">همچین دوستای صادقی داریم ما!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/1.gif"></div> text/html 2015-11-08T04:32:39+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز گاهی فکر می کنیم آدمها رو شناختیم http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/35 <div><font size="2"><br></font></div><font size="2">سالها قبل، وقتی می خواستم یک کار تجاری رو شروع کنم، به دلایلی، لازم بود یک شریک خوب برای کارم انتخاب کنم. موقعیت خیلی خوبی بود و به قول معروف «پول خوبی توش بود».&nbsp;</font><div><font size="2">برای شراکت، از بین گزینه هایی که وجود داشت، طبیعتا رفتم سراغ نزدیک ترین دوستم که از قضا، با هم قوم و خویش هم بودیم و سالهای سال با هم بزرگ شده بودیم و دوست ایده آلی برام به شمار می رفت.</font><div><font size="2">طبق پیش بینی، ظرف مدت چند ماه، حسابی کارمون بالا گرفت، قراردادهای خوبی بستیم و پول نسبتا زیادی به شرکت سرازیر شد. این قسمت خوب ماجرا بود. اما قسمت بدش اینکه آروم آروم، با بالارفتن درآمد، متوجه تغییراتی در رفتار رفیق شفیق مون شدم. یه اخلاق هایی که تا اون زمان، هیچ وقت در اون موقعیت نبودیم تا متوجه ش بشم.&nbsp;</font></div><div><font size="2">بهانه جویی های الکی، مقایسه های عجیب، رئیس بازی، اختلافات جورواجور و سهم خواهی های نابجای بیشتر.... اونقدر اختلافات بالا گرفت که کار به درگیری فامیلی و دخالت دیگران رسید و خلاصه در کمتر از شش ماه، هم رفاقت و فامیلی ما حسابی به هم خورد و رفت و آمدها قطع شد و چندتا خانواده با هم قطع رابطه کردند، هم اون موقعیت کاری رو به خاطر همین درگیری ها از دست دادیم و تموم شد و رفت...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">خیلی تجربه ی تلخی بود. تلخ اما مهم؛ اونجا بود که فهمیدم آدمهای اطراف ما، هر کدوم تا وقتی که در جای خودشون باشند، روابطمون خوب و بدرد بخوره.&nbsp;</font></div><div><font size="2">- یک دوست خوب، لزوما یک شریک تجاری خوب نیست،</font></div><div><font size="2">- یک همکلاسی خوب، لزوما یک دوست خوب نیست،</font></div><div><font size="2">- یک آدم خیلی مهربون و منطقی و باکلاس، ممکنه در موقعیت های خاص دیگه یی، تبدیل به یک آدم خیلی نفرت انگیز، لجباز و غیرقابل تحمل بشه، حتی اگر سالهای سال اون رو بشناسید.</font></div><div><font size="2">و نیز ، یه آدمی که دوست دختر/دوست پسر خیلی ایده آلی بنظر میرسه، کوچکترین تضمینی وجود نداره که لزوما «همسر ایده آلی» هم برای شما باشه.</font></div></div> text/html 2015-11-07T05:42:06+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز امروز روز تولد توست، تولدت مبارک! http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/34 <div style="text-align: center;"><img src="http://s3.picofile.com/file/8221410276/Untitled_22.jpg"></div> <font size="2"><div><font size="2"><br></font></div>سالروز تولد و تبریک و جشن و این جور چیزا خوبه، از این نظر که بهانه ایست برای ابراز علاقه ها و تجدید دوستی ها، اما وقتایی که می بینم بعضی آدما براشون بیش از حد این قضیه مهم میشه، راستش خیلی متأسف می شم...</font><div><font size="2"><br></font><div><font size="2">مثلا طرف رابطه ش با دوستش خراب می شه فقط به جرم اینکه اون فراموش کرده، یا نتونسته به هر دلیل بهش کادوی تولد بده و توی جشن تولدش شرکت کنه...</font></div><div><font size="2">مثلا همه ی مبنا و اندازه گیریش برای میزان رفاقت آدمها، میشه اینکه ؛ کی زودتر به من تبریک تولد گفت و کادوی بهتری خرید؟!</font></div><div><font size="2">مثلا همه ی هم و غمش، میشه اینکه چطوری جشن تولد پرخرج تر و شلوغ تری برگزار کنم و الی آخر...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">یکی نیست بگه : «خب! رفیق عزیز! میشه در دو سطر توضیح بدی که شخص جنابعالی چه نقش موثری در این اتفاق میمون و مبارک داشتی که حالا لازمه بهت تبریک بگیم و اگر یادمون بره، می شیم آدم بده؟!!&nbsp;</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/16.gif"></div><div><font size="2">خب اگر مامان و بابا باعث و بانی ش بودن، لازمه به اونا تبریک بگیم نه تویی که نهایت زحمتت در جریان تولد این بوده که به محض ورود به دنیای خاکی، دهن مبارک رو باز کردی و از ته دل نعره زدی و اعتراض کردی به اینکه چرا از اون جای گرم و نرم و راحت بیرونت کشیدن!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/20.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/3.gif"></div></div><div><br></div><div><font size="2">و اما:</font></div><div><font size="2">اینی رو که می نویسم، خیلی بهش فکر کنید؛</font></div><div><font size="2">به نظر من، انسان تنها موجودیه که جدا از اون تولد نسبتا اجباری، می تونه هر وقت خودش تصمیم گرفت، <b>دوباره و چندباره متولد بشه.</b> مثلا همین امروز می تونیم تصمیم بگیریم از همین لحظه<b> یک آدم دیگه</b>&nbsp;بشیم. یک موجودی که تازه متولد شده، عیب و ایرادها و سستی ها و تنبلی ها و حسادتها و کینه ها و نفرتهای قبلی رو نداره. یک آدم کاملا جدید که از همین الان متولد می شه با همه ی خصوصیاتی که به عنوان یک انسان واقعی می تونه داشته باشه...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">این «تولد» هست که جای «تبریک» و «جشن سالگرد تولد» گرفتن داره... چون <b>ماییم که به وجودش میاریم.</b></font></div><div><font size="2">بیاییم همین الان، در همین لحظه، دوباره متولد بشیم و روز تولدمون رو در کنار لیستی از تصمیمات و پاکسازی های درونی و برونی، یه گوشه ی دفترمون بنویسیم و هر سال این موقع رو جشن بگیریم و اگر کسی هم نبود، خودمون به خودمون بابت این <b>«تولد حقیقی»</b> تبریک بگیم و لذت ببریم...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><b>بیاییم دوباره متولد بشیم.</b></font></div> text/html 2015-11-04T12:07:49+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز عجیب http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/33 <div style="text-align: center;"><img src="http://s3.picofile.com/file/8220909718/Untitled_21.jpg"></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed" lang="fa"><b>عجیب است که&nbsp;</b></p><p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed" lang="fa">پس از گذشت یک دقیقه به پزشکی اعتماد می کنیم</p> <p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="fa">بعد از گذشت چند ساعت به کلاهبرداری</span><span style="direction:ltr;unicode-bidi:embed" lang="en-US"> !</span></p> <p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed" lang="fa">بعد از چند روز به دوستی</p> <p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed" lang="fa">بعد از چند ماه به همکاری</p> <p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed" lang="fa">بعد از چند سال به همسایه ای</p> <p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span lang="fa">اما بعد&nbsp;یک عمر <b>به خدا اعتماد نمی کنیم</b></span><span style="direction:ltr;unicode-bidi:embed" lang="en-US"><b> . . .</b></span></p><p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span style="direction:ltr;unicode-bidi:embed" lang="en-US"><b><br></b></span></p><p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed"><span style="direction:ltr;unicode-bidi:embed" lang="en-US"><b><br></b></span></p><p style="margin:0in;direction:rtl;font-family:Tahoma;font-size:11.0pt; direction:rtl;unicode-bidi:embed">و چه به جا گفته اند که:</p><p style="text-align: center; margin: 0in; font-family: Tahoma; font-size: 11pt;" lang="fa"><b>آنهایی که به بیداری خداوند اعتماد دارند ، راحت تر می خوابند</b></p></div> text/html 2015-11-04T06:47:26+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز تماشاچی هایی که قربانی می گیرند! http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/32 <font size="2">وقتی با صحنه ی تصادفی مواجه میشین، چیکار می کنین؟</font><div><font size="2">کاملا صادقانه می گم و دور از شعار؛ اگر حس کنم از دستم کمکی ساخته س، کمک می کنم، وگرنه به هیچ وجه برای تماشا توقف نمی کنم.</font></div><div><font size="2">اما متاسفانه در چنین مواقعی خیلی از مردم، انگار پس از مدتها سوژه ای برای سرگرمی پیدا کرده باشند، برای ارضای حس کنجکاوی، ترحم، یا هرچیز دیگه ای برای تماشا جمع میشن، اونقدر ازدحام میشه که حتی راه نیروهای امدادی هم بند میاد. این خاص کشور ما نیست، خیلی از کشورهای دیگه هم، بخصوص اونایی که سطح فرهنگ پایین تری دارند، همین فرهنگ غلط رواج داره.&nbsp;</font></div><div><font size="2">صفحه ی حوادث روزنامه ها، همیشه جزو پرطرفدارترین صفحاته. سایت هایی که موضوع حوادث رو دنبال می کنند، یا تصاویر فجیع و آزاردهنده میذارن، همیشه مخاطبین زیادی رو جذب می کنه، اما واقعا چرا؟!</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">چندسال پیش فیلمی دیدم با همین مضمون؛ کسی دچار حادثه شده بود و مردم، بجای کمک، از صحنه ی مرگ او فیلم گرفته و در فضای مجازی به نمایش گذاشته بودند. حالا، یکی از نزدیکان قربانی، تبدیل شده بود به قاتلی زنجیره ای که با روش خاصی عمل می کرد: <b>قربانی ها به وسیله ی تماشاچی ها کشته می شدند!</b> به اینصورت که فرد قربانی رو توی سایت اینترنتی مقابل دوربین و پخش زنده قرار میداد و به وسیله ی یک سیستم هوشمند، با بالارفتن تعداد مخاطبین و تماشاچیان سایت، کم کم سم مهلکی به بدن قربانی تزریق می شد. در واقع هر تماشاچی با ورود خودش به سایت، سهمی در کشتن قربانی داشت. اما مردم، با وجود دانستن این موضوع، از روی کنجکاوی یا ترحم(!) باز هم به صورت انبوه وارد سایت می شدند تا وضعیت قربانی رو تماشا کنند...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">علت پرداختن به این موضوع، داستان آشنایی ام با وبلاگ بنده خدایی بود که البته بعضی از خواننده های اینجا اون رو به خوبی می شناسند، اگر دوست داشتید در ادامه مطلب بخونید.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><div style="text-align: center;"><img src="http://s3.picofile.com/file/8220877876/Untitled_20.jpg"></div><div><font size="2"><br></font></div></div> text/html 2015-10-28T05:46:43+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز آن چه در ذهن دوست پسر/ دوست دختر شما می گذرد http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/31 <div style="text-align: center;"><img src="http://s6.picofile.com/file/8219574442/Untitled_19.jpg"></div><div style="text-align: center;"><br></div><div><br></div><div><br></div><div>بخشی از جواب یک نامه:</div><div><br></div><div><p style="margin: 0in; font-family: HelveticaNeue-Light; color: rgb(101, 33, 145); direction: rtl; unicode-bidi: embed;" lang="ar-SA"><font size="2">&nbsp;توی روانشناسی، یک نظریه ی غالب وجود داره درمورد تاثیر ضمیر ناخودآگاه. یعنی یک <b>«خود درون» </b>که بدون دخالت اراده ی انسان ، به دیدگاهها و شناخت هایی می رسه و به شدت روی رفتار و نگاه آدم تاثیر می ذاره . برای آنچه توی ناخودآگاه ما می گذره تقریبا ما هیچ اختیاری نداریم. اما این ناخودآگاه، خودش، متاثر از اتفاقاتی هست که بیرون می افته. اتفاقاتی که ممکنه به ظاهر آدم ازش خوشش بیاد، اما روی ناخودآگاه، یعنی کارگردان حقیقی افکار و رفتار ما، تاثیرش برعکس باشه. برای اینکه کاملا متوجه بشی ، دوستی های دختر و پسری رو مثال می زنم:</font></p><p style="margin: 0in; font-family: HelveticaNeue-Light; color: rgb(101, 33, 145); direction: rtl; unicode-bidi: embed;" lang="ar-SA"><font size="2"><br></font></p> <p style="margin: 0in; font-weight: bold; font-family: HelveticaNeue-Light; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" lang="ar-SA"><font size="2"><span style="color: rgb(101, 33, 145);">وقتی دختری حاضر می شه پنهانی با پسری دوست بشه، در ناخودآگاه پسر (بدون اینکه خودش بخواد یا حتی متوجه باشه) این سوال و تردید به طور جدی شکل می گیره : کسی که به پدر و مادر و حریم خانواده ش (با تمام محتبی که بهش دارند و با تمام زحمتی که برای بزرگ کردنش کشیدند) </span><font color="#cc0000">خیانت</font><font color="#652191"> می کنه و بهشون دروغ می گه، چطور می خواد با من صادق باشه؟؟؟ منی که تازه از راه رسیدم و هیچوقت به اندازه ی پدر و مادرش به گردنش حق نداشتم و ندارم!</font></font></p><p style="margin: 0in; font-weight: bold; font-family: HelveticaNeue-Light; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" lang="ar-SA"><font size="2"><font color="#652191"><br></font></font></p><p style="margin: 0in; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" lang="ar-SA">پ.ن.: در مورد پسرها هم همین صدق می کنه. نهایت اینکه ؛ خشت اول را نباید کج گذاشت...</p></div> text/html 2015-10-26T05:50:28+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز صبحانه با طعم کوفت! http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/30 <font size="2">صبح، توی حلیم فروشی نشسته بودیم به خوردن، که خانومه اومد بالاسرمون و دستشو دراز کرد برای گدایی. لباس ژنده و پاره و کثیفی به تن داشت، بچه اش را به پشت بسته بود. سر و وضع ش نشون می داد باید تبعه ی پاکستان باشد یا نهایتا از روستاهای مرزی، از آن ایل و طایفه هایی که هر سال، این موقع به شهرهای بزرگ سرازیر می شوند و چه بسا خیلی هاشون هم واقعا مستحق کمک نیستند و توی گدایی، حرفه ای شدن و مشاهدات قبلی من نشون می داد، توی اینها آدمهایی هستند که درآمدشون از یک آدم تحصیلکرده ی آبرومند به مراتب بیشتره...</font><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">صدقه کار خوبیه، به شرطی که به اهلش برسه، وگرنه تبدیل می شه به تشویق تکدی گری، ترویج دروغ و دغل و تایید گداپروری و بیعاری! آدم بی احساسی نیستم، اما در این جور مواقع، معمولا ترجیح می دم صدقه رو یا بریزم به &nbsp;صندوق های کمیته امداد یا نهایتا از طریق خیریه ها عمل کنم.&nbsp;</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">خانومه همچنان ایستاده بود بالای سرم. دستی مملو از چرک و سیاهی به سمتم دراز بود، بچه ش با صورتی که معلوم بود هفته هاست آبی بهش نخورده روی دوشش بخواب رفته بود و آب دهن آویزون و دماغ و ...... (ینی بیش از این صحنه پردازی کنم وعده ی غذای بعدی رو بی خیال می شید!) باید یه جوری از دستش خلاص می شدم. جواب منفی به گدای حرفه ای ، یعنی اصرار و پافشاری بیشتر... موندن بیشتر اون، یعنی زهرمار شدن صبحانه ت! چاره ای نبود... پولی بهش دادم و خلاص...</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">به این فکر می کردم که ؛ وضع بعضی از بنده های خدا اونقدر خراب می شه، اونقدر گند می زنند، اونقدر چرک و پلشتی بالا میارن که خدا - قبل از اینکه اونا دستی به آسمون بلند کنند - همه چی بهشون می ده. یه جوری بهشون مال و منال و رفیق و مقام و منصب می رسونه که حالا حالاها در خونه ی خدا آفتابی نشن و حال اهل ملکوت رو به هم نزنند...</font></div> text/html 2015-10-21T06:04:43+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز واقعا امام حسین علیه السلام را چه قدر دوست داریم؟ http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/29 <div style="text-align: center;"><img src="http://s6.picofile.com/file/8218348442/Untitled_18.jpg"></div><font size="2"><div><font size="2"><br></font></div>محبت امام حسین علیه السلام از بزرگترین نعمت هایی است که خدا به ما عطا کرده. اما نوع و عیار و خلوص و عمق محبت ها، با هم فرق می کند.</font><div><font size="2">قاعده ای هست که می گوید:<b> «محبت، سنخیت می آورد»</b></font></div><div><font size="2"><b>سنخیت </b>یعنی تشابه و هم جنس شدن دوچیز باهم.</font></div><div><font size="2">دیده اید وقتی از معلمی، استادی، کسی، خوشمان می آید، بی آنکه متوجه باشیم، بعد از مدتی حرف زدنمان، نوع لباس پوشیدنمان، انتخاب رنگ ها، نگاهها، عقاید، عادتها... &nbsp;و خلاصه همه چیزمان کم کم شبیه او می شود؟</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">اگر خواستید عیار و اندازه مرغوبیت محبت خودتان را نسبت به امام حسین علیه السلام بسنجید، ببینید در رفتارتان، عبادتتان، کارها و عادت ها و روابط روزمره تان چقدر شبیه او شده اید.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div> text/html 2015-10-20T05:43:36+01:00 daddylonglegs.mihanblog.com بابا لنگ دراز غذای نذری http://daddylonglegs.mihanblog.com/post/28 <div style="text-align: center;"><img src="http://s3.picofile.com/file/8218179700/Untitled_17.jpg"></div><font size="2"><div><font size="2"><br></font></div>یکی از انتقاداتی که زیاد توی نوشته های و پیام ها ، نسبت به رسم و رسوم محرم دیده می شود، موضوع غذای نذری است. مثلا گفته می شود این نذرها باید به آدم مستحق برسد، یا استقبال مردم از غذاهای نذری را تقبیح و مسخره می کنند، بخصوص اگر طرف مال و ثروتی هم داشته باشد.&nbsp;</font><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">نکته ی اول این که: گاهی موضوع نذر آدم، سیر کردن نیازمندان است که قطعا عمل نیک و خداپسندانه ای است. اما موضوع اغلب نذرهای محرمی، <b>اطعام عزاداران امام حسین علیه السلام</b> است نه<b> کمک به فقرا</b>. آدمها در نیت نذر خود و تصمیم در مورد چگونگی صرف اموالشان در حد زیادی آزادند. ما حق نداریم سلیقه ی خودمان را برتر بدانیم و از نوع هزینه کردن آنان انتقاد کنیم.&nbsp;</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">نکته ی دوم این که: مردم به برکات فراوان و قدرت شفای جسمی و روحی غذاهای نذری اعتقاد دارند. اشتیاق آنان برای گرفتن این غذاها را به پای شکم چرانی نگذاریم و هیچوقت آن را مسخره نکنیم.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">راستی، غذای نذری اگر داشتید، بابا لنگ دراز را هم خبر کنید!</font><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/10.gif"><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/3.gif"></div>